Gül yenge… Akrabaya olan bağlılığıyla, kapısından misafirin eksik olmadığı eviyle, tertemiz kalbi ve içten gülüşüyle daha hayattayken gönüllerde taht kurmuş bir insandı. Kırmadan, incitmeden yaşayan, sevgisini sessizce ama derinden hissettiren nadir insanlardandı. Onu tanıyan herkes bilir, bir çayın buharında, bir sofranın bereketinde, bir hal hatır sorusunda mutlaka Gül yengenin izi vardı. Son yıllarda hastalıklarla sınandı. Acılarla, yorgunluklarla mücadele etti ama hiçbir zaman şikâyet etmedi. Güçlüydü… Hem bedeni yorulsa da ruhu dimdik ayaktaydı. Sevdiklerine tutunarak, hayata gülümseyerek direnmeye devam etti. Amcamız Lütfi, yoğun bakımda olan ablasını görmek için Kars’a gitmek istediğinde Gül yenge onu yalnız bırakmak istemedi. ‘Yol uzun, yük ağır, ama birlikteysek kolay’ der gibi, Çorlu’dan Kars’a onunla birlikte çıktı yola. Eş olmanın, yoldaş olmanın ne demek olduğunu bir kez daha gösterdi. Artık dönüş vakti gelmişti… Gül yenge baba topraklarından, anılarla dolu o topraklardan yaşadığı Çorlu’ya doğru yola çıkmıştı. Yol Erzurum’a yaklaşırken kader en acı yüzünü gösterdi. Baba topraklarından çıkmaya ramak kala, yolda fenalaştı. Kalbi, yıllardır taşıdığı onca sevgiye, onca fedakârlığa daha fazla dayanamadı. Oğlu Adem, damatları zaman kaybetmeden onu Erzurum’da hastaneye yetiştirdiler. Umut vardı… Bekleyiş vardı… Dualar göğe yükseldi. Ancak ne yazık ki her şey için çok geçti. Gül yenge dört gün boyunca yaşamla ölüm arasında bir mücadele verdi. Sessiz, onurlu, güçlü… Ama bu kez yorgundu. Ve o güzel kalpli insan, bu dünya yolculuğunu tamamladı. Gül yenge artık aramızda değil… O gülen gözler ebediyen kapandı. O şefkatli ses, o sarıp sarmalayan bakışlar geride kaldı. Ardında gözü yaşlı bir eş, evlatsız kalmış gibi hisseden çocuklar, bir eksikliği asla dolmayacak bir aile bıraktı. Ama aynı zamanda çok şey de bıraktı… İyiliği, sevgiyi, fedakârlığı… Birlikte yenilen sofraları, edilen sohbetleri, paylaşılan dertleri… Kalplere dokunan bir hayatı. Gül yenge gitti ama sevgisi kaldı. Hatırası, dualarımızda ve kalbimizin en sıcak yerinde yaşamaya devam edecek. Mekânı cennet, ruhu şad olsun… Habib BABAR